برگزاری نمايشگاه سفال در خانه پروین اعتصامی
هنرمند برگزیده همایش دوسالانه سفال معاصر ایران:
سفال فیروزه فام تبریز خواهان زیادی از سوی بازارهای جهانی دارد

هنرمند و سفالگر تبریزی برگزیده همایش دوسالانه سفال معاصر ایران با تاکید بر هویت اصیل نهفته در سفال فیروزهای تبریز گفت: سفال فیروزهفام تبریز خواهان زیادی از سوی بازارهای جهانی دارد.
به گزارش خبرگزاری فارس از تبریز به نقل از روابط عمومی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری آذربایجانشرقی،محمد نوریان، سفال فیروزهای تبریز را هنری منحصربهفرد دانست و اظهار کرد: این سفال نه تنها مخاطبان زیادی در جای جای کشور داشته بلکه هنرمندان و کلکسیونرهای سراسر دنیا نیز طالب این هنر زیبا هستند.
نوریان، سفالگری را یکی از بخشهای ویژه میراث فرهنگی منطقه عنوان کرد و گفت: این هنر ظرفیت ورود به بازار جهانی را دارد و برای دستیابی به این مهم نیازمند حمایت بیش از پیش مدیران است تا با معرفی این هنر و برقراری ارتباط بین هنرمند و مخاطب گام موثری در این راستا برداشته شود.
وی افزود: مدیران میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان تا حد بسیار زیادی توانستهاند با خریداری آثار هنرمندان و بهرهگیری از محصولات آنها و تبلیغ و معرفی سفال، هنرمندان و شهروندان را به باورمندی و شناخت استعدادهای موجود در این هنر نزدیکتر کنند.
این مدرس رشتههای هنری با اشاره به اینکه در اغلب کشورها سرمایهگذاریهای خوبی در عرصه هنر و آثار هنری انجام میگیرد، اظهار امیدواری کرد: هنرمندان ایرانی و تبریزی هم با حمایتهای میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان، میتوانند در راستای فرهنگسازی و نهادینه کردن جایگاه هنر در زندگی و اقتصاد به چنین جایگاهی رسیده و حتی روزی از طریق هنر امرار معاش کنند.
نوریان که خود استاد گرافیک و نقاشی بوده و در حوزه مجسمهسازی و سفالگری نیز فعالیت میکند با اشاره به نوع نگرش عامه مردم به سفال در عصر حاضر گفت: سفال از عصر پا نهادن انسان به عرصه خاکی وجود داشته و ریشه در تاریخ و هویت مردم دارد.
وی افزود: با تغییرات زندگی و مدرنیزه شدن، این هنر کاربرد خود را تا حد وسیعی از دست داده و اکنون جنبه هنری و تزیینی آن مورد توجه است که خوشبختانه این جنبه هنری در سالهای اخیر روند رو به رشدی داشته است.
نوریان، اقدامات صورت گرفته از سوی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان را در حفظ و احیای هنر سفالگری چشمگیر دانست و تصریح کرد: اتفاقات خوبی در عرصه هنر سفالگری در استان رخ داده و با بررسیهای صورت گرفته بر روی خاک سفید و تاسیس خانه سفال مسیر جدیدی به روی هنر سفال باز شد تا ضمن حفظ این هنر، علاقهمندان و هنرمندان فضایی را بیابند که در آنجا آموزش دیده و فعالیت کنند.
برگزیده همایش دوسالانه سفال ایران همچنین یادآور شد: برادران قابچی در عرضه و معرفی این هنر اصیل آذربایجانی به جوانان و نسل آینده خود نقش بسزایی داشتهاند.
نوریان تصریح کرد: دهمین همایش دوسالانه سفال امسال نیز همچون سالهای گذشته در تسخیر مجسمهسازان و نقاشان بود که این موضوع تاثیر ابعاد مختلف هنر بر روی یکدیگر را نشان میدهد.
وی تشریح کرد: در صورت تعامل رشتههای مختلف هنری با یکدیگر، آثار آفریده شده، زیبایی و تاثیرگذاری بیشتری خواهند داشت و این چنین هنر فنی و تخصصی به وجود میآید.
موزه زنده سفال یکی از موزه های هجده گانه تبریز
تبریز شهر موزه های تخصصی در خانه های قاجاری زیبا
معرفی موزه:
موزه زنده سفال تبريز فضايي است كه پيغام نياكان ما را در عرصه سفالگري به گوش، چشم ما، دست ما و مهمتر از همه به روح ما ميرساند. به روح انسان قرن بيست و يكم كه از فطرت خود فاصله زيادي يافته و در آرزوي وصل به اصل خود است.
خاك در دسترس ترين و نخستين ماده اي بوده كه بشر آغازين با آن بسياري از نيازهايش را برطرف كرده است. خاك را با آب مخلوط نموده و از آن گل ساخته، و با گل به لذت و قدرت آفرينش رسيده است. گل فرم پذير و نقش پذير بوده، با آن خشت و پياله ساخته تا به نيازهاي زندگي روزمره اش ، جواب دهد و بعد انديشه هايش را برآنها نقش زده است. با ساخت پيكره هايي از گل به باورها و ترس هايش پاسخ گفته است. با آتش ديدن ساخته هاي گلينش شاهد معجره اي شده است : همه چيز در آتش ميسوخته و گل دركام آتش سخت تر و ماندگارتر ميگرديده است!
سفالينه ها حتي پس از مرگ نيز با نياكان ما همراه مي شدند تا در حيات بعدي مورد استفاده قرار گيرند و امروز همان سفالينه ها ، پيام گذشتگان را به ما ميرسانند.
نفس باد صبا مشك فشان خواهد شد عالم پير دگر باره جوان خواهد شد
داستان آخرين سفالگران بومي منطقه :
معادن غني خاك سفيد (تركيبات كائولن)، اين خطه در منطقه مرند واقع است. روستاي زنوز مرند در دامنه كوه آق داغ، مركز سفالگري با خاك سفيد بوده است. به نقل از استادكاران سفالگر معاصر ما (استاد عباس قابچي و استاد احمد قابچي) از چند نسل قبل از آنها سفالگري با خاك سفيد در روستاي زنوز رواج داشته است.
خانواده قابچي پدر (محمد) و دو پسر (عباس و احمد) كه نام خانوادگيشان معرف شغلشان ميباشد به شهر تبريز مهاجرت كردند و در كارگاهي در محله درب سرخاب به سفالگري مشغول شدند.
روند توليد و شرايط بازار براي آنها در اين چند دهه با فراز و نشيبهايي همراه بوده است كه متاسفانه در دهه هاي اخير با افول مخاطب مواجه شده بود.
از سال 1373 پشتيباني آگاهانه و بستر سازي مناسب سازمان ميراث فرهنگي استان از سفالگري بومي منطقه تاييدي بر تحقق نظريه استاد فريده تطهيري مقدم در رابطه با سفال ويژه منطقه بوده است.
«در گوشه گوشه اين آب و خاك استادكاران سخت كوش و با همتي هستند كه آخرين نسل حافظان فرهنگ و هنر بومي ما ميباشند. قدر آنانرا بدانيم و زمان را از دست ندهيم. با نگاهي آگاهانه و آسيب شناسانه بستر تداوم حيات فرهنگي آنان را فراهم كنيم.»
موزه زنده سفال، بخشهاي مختلف خانه سفال:
1- نمايشگاه دائمي از آثار استاد عباس قابچي، استاد احمد قابچي و استاد فريده تطهيري مقدم و بهترين آثار هنرمندان و هنرجويان سفالگر استان آذربايجان شرقي ( با خاك سفيد )
2- حوضخانه :
محل برگزاري نمايشگاههاي موقت از آاثار هنرمندان سفالگر به صورت انفرادي و گروهي و برگزاري جلسات نقد و بررسي و اجتماعات هنري و فرهنگي
3- فروشگاه دائمي براي عرضه آثار هنرمندان سفالگر
4- كلاسهاي آموزشي :
كلاس چرخكاري
كلاس نقاشي روي سفال
كلاس آشنايي با مراحل توليد سراميك سنتي با خاك سفيد آذربايجان
5- ارائه مراحل مختلف كار سفالگري با خاك سفيد به روش سنتي (بازديد با هماهنگي قبلي)
شامل: آماده سازي گل – چرخكاري و تراش بدنه – آماده سازي لعاب- خرد كردن شيشه – كار با آسياب سنگي – آماده سازي رنگينه مس – پخت اول ، لعاب زني – پخت دوم ، كوره چيني

تاریخ این خانه قدیمی به دوره قاجاریه - پهلوی بر می گردد که بصورت زیرزمین و یک طبقه فوقانی با معماری اصیل ایرانی احداث شده است و دارای ایوان در نمای اصلی بوده که بر روی دو ستون استوار شده و دارای گچکاری های زیبا میباشد.
سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان با همت عالی خود اقدام به خرید، مرمت و رسیدگی این بنای ارزشمند کرد و آنرا به مرکز آموزش هنرآموزان و تجمع هنرمندان رشته سفالگری تبدیل و از سال 1374 نیز بعنوان نمایشگاه و خانه سفال در معرض دید بازدیدکنندگان قرار داده است.
تاريخچه ومشخصات خانه سفال تبریز
اين خانه توسط صرافلاردركوچه ومحله اي به نام صرافلارواقع درخيابان شمس تبريزي- روبروي ايستگاه گروبناشده است.قدمت بنا قاجاري است ودر گذشته بادوخانه ي ديگر در ضلع جنوبي حياط يك مجموعه ي كامل بوده كه بعدهاتفكيك شده است.بنابه گفته ي افراد محل خانه داراي اصطبلي درروبروي بنابوده است.درگذشته ازطريق يك هشتي ورودي وارداين خانه مي شدند اما در حال حاضرهشتي ورودي ازبين رفته ودراثرتفكيك هايي كه دراين قطعه انجام گرفته ورودي خانه تبديل به يك دالان طولاني شده است.
با گذشتن از دالان واردحياط مستطيل شكل خانه مي شويم. حياط به تبعيت ازديگر خانه هاي قديمي تبريز،حوض مياني ودوباغچه ي كناري آن را درخودجاي داده است.اتاق سه دري(طنبي)مستطيل شكل استواروپابرجادرمحوراصلي خانه درپشت ايوان ستون دارخودنمايي مي كند.دواتاق جانبي مستطيل شكل طنبي را در ميان گرفته ويك رديف پله از حياط امكان دسترسي به اتاق جانبي دست چپ طنبي وداخل خانه را فراهم مي نمايد.
درضلع شرقي حياط نيزيك اتاق مي باشدودوراهروي جانبي با دورديف پله موجود مي باشد.خانه شامل يك طبقه ويك زيرزمين است.پلان زيرزمين نيزبه تبعيت از پلان طبقه ي هم كف در جبهه ي اصلي شامل يك حوضخانه ودواتاق جانبي ودر ضلع غربي شامل يك اتاق مستطيل شكل ويك راهرو مي باشد.
اين راهرودر هردوطبقه ارتباط بين جبهه شمالي وشرقي بنارافراهم آورده است.طبقه هم كف سازه قابي وزيرزمين سازه ي طاق وگنبدي دارد.سقف حوضخانه داراي كاربندي هاي بسيار زيبا مي باشد.
نماي اصلي بناايوان دارمي باشدكه برروي دوستون استواراست ودر مركز آن يك سنتوري قراردارد،در دوطرف سنتوري برروي گوشواره هادونيم دايره قرارداردكه داراي تزئينات گچي مي باشد.
تزئينات به كاررفته در بنا تزئينات گچي در سنتوري ،ايوان و نماي اصلي بنا، به شكل درخت مو مي باشدو گچ بري هايي كه به شكل آجركاري بوده ونيز گچ بري هاي گل وبوته وپرندگان در دوطرف ايوان وسرستون هاي گچي وتزئينات آجري به خصوص در نماي شرقي مي باشد.
اين بنا از سال 1375ه.ش در مالكيت اداره كل ميراث فرهنگي استان مي باشد.در سال1381اين بنا،بهعنوان موزه ي زنده ي سفال تبريزجهت حفظ،احياء وترويج وگسترش هنر سفالگري بومي منطقه ي آذربايجان شرقي مورد بهره برداري قرار گرفت.
نشانی: تبریز، خیابان شمس تبریزی، ایستگاه گرو، کوچه صرافلار
بقیه تصاویر در ادامه مطلب